Για ένα καλύτερο χαμόγελο ρε γαμώτο. Στην τρυφερή ηλικία των 11 έτρεχα παίζοντας κυνηγητό προς τη μπασκέτα που ήταν η μάνα μας. Ο Διαμαντής Μπουλής, με σπρώχνει προς τα μπρος και σπάω τα μπροστινά μου δόντια πάνω στη μπασκέτα.
Τα χρόνια πέρασαν, και μετά από πολλές επεμβάσεις στο στοματάκι μου, δυστυχώς έμεινε στο ένα από τα δύο δόντια μια μαυρίλα. Η κατάσταση συνεχίστηκε και μπορώ να πω ότι κατάστρεφε το υπέροχο χαμόγελό μου!
Τα χρόνια πέρασαν, έγινα ακόμη μεγαλύτερος γόης και σκέφτηκα ότι δεν γίνεται να κυκλοφορώ με αυτό το χαμόγελο. Κάποιοι είπαν ότι είναι στοιχείο της προσωπικής μου γοητείας, αλλά εγώ τους είπα "γκόου του χελ γιου μπλάντι μπάαασταρντ!". Αποφάσισα λοιπόν να δώσω τέλος στη μιζέρια του μαυρισμένου χαμόγελου, να αφήσω για πάντα πίσω τα μισόκλειστα στόματα κλπ κλπ.
Έτσι πήγα στον οδοντίατρο και αφού έκανα ένα καθαρισμό, αποφασίσαμε την επόμενη να ξεκινήσουμε την διαδικασία. Ρε παιδιά, δυόμιση ώρες τροοοοοόχιζε τα δύο δόντια.. το 1/3 του καθενός έμεινεε. Τόσοοο αίμα που έφτυσα ούτε στα ζόμπικα έπη του Ρομέρο! Τέσπα.. όταν αντίκρυσα το τι απέμεινε.. το θέαμα ήταν οικτρό. Μόνη λύση: βάλαμε προσωρινά θηκάκια μέχρι να ετοιμαστούν οι θήκες. Aυτά τα θηκάκια προκάλεσαν νέα κύματα αίματος. Το χειρότερο όμως είναι ότι με αυτά τα θηκάκια μοιάζω σαν σκιούρος (για μια εβδομάδα). Είναι αρκετα μεγαλύτερα από ότι θα ήθελα, και έχει παραμορφωθεί το χαριτωμένο αυτό φατσάκι!! Ααααααχ τι τα θελα εγώω τα κάλη μου λέτε;; Αφού μου το χε πει , ο τύπος, "είναι στοιχείο της προσωπικής γοητείας σου"... πάααααρτα τώρα γιωργάκη... σκίουρε ε σκίουρεε!
ΥΓ: Ο οδοντίατρος, τον οποίο και εμπιστεύομαι τα μάλα, με διαβεβαίωσε ότι οι κανονικές θήκες θα είναι τέλειες.. γι' αυτό ας μην απελπιζόοοομαστε ακόμη! Have Faith Comfiiis!
Tags: χαμόγελο δόντια Comfis πόνος Odontiatros
